சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (நால்வகை சன்யாசம்)

சன்யாசத்தில் நான்கு வகை உண்டு. க்ரம சன்யாசம், ஆதுர சன்யாசம், அதி ஆதுர சன்யாசம், ஆபத் சன்யாசம் என்பன.

(இதனைப் பற்றிய வலையில் கண்ட விளக்கங்களை இங்கு இடுகிறேன்)

க்ரமம் என்றால் நியதி rule. அஃதாவது படிப்படியாய் சன்யாசம் பெறுவது. முறைப்படி சன்யாசம் பெறுவது. க்ருஹஸ்தாஸ்ரம் தொடங்கி, வானப்ரஸ்தம் தொடர்ந்து, 60 வயதிற்கு மேல் பக்குவம் அடைந்த சிலர் க்ரம சன்யாசம் மேற்கொள்ளலாம். அல்லது முறையாய் குருவின் ஆசியோடு சன்யாசம் வாங்கிக்கொள்ளலாம். இது தான் க்ரம சன்யாசம் என்று நினைக்கிறேன். அதிஆதுர சன்யாசம் மற்றும் ஆதுர சன்யாசம் பற்றி தெரியவில்லை. ஆதுரம் என்றால் படிப்படியாக என்று பொருட்படலாம். சரியாய் தெரியவில்லை.

பெற்றோரின் ஒப்புதல் இன்றி சன்யாசம் மேற்கொள்ளக்கூடாத. இதற்காகவே ஷங்கராச்சார்யார், முதலையின் பிடியில் இருக்கும் போது, 'சன்யாசம் என்பது மறு பிறவி, இந்த முதலைக்கு என்னை இப்பிறவியில் தீண்டும் கர்மா உள்ளது, நான் சன்யாசம் மேற்கொண்டால் எனக்கு இன்னொரு பிறவி, ஆகவே முதலை என்னை விட்டுவிடும், எனக்கு ஒப்புதல் அளி' என்று தாயாரை வேண்டுகிறார்। அதன் படி தாயார் சம்மதத்தின் பேரில் அவர் உடனே 'ஆபத்-சன்யாசம்' மேற்கொண்டாராம். சன்யாசம் மேற்கொள்ளும் போது ப்ரிஷை மந்திரம் என்று ஒன்று சொல்லவேண்டுமாம். அதன் அர்த்தம் "நான் ஒருவருக்கும் தீமை/தீங்கு இழைக்க மாட்டேன்" என்பது.

மாத்வாச்சாரியார் சன்யாசம் பெற அவர் பெற்றோர் மறுத்தனர். அவரை போகமல் இருக்க வேண்டி அவர் தந்தை அவரை வலம் வந்து நமஸ்கரித்தார்। உடனே மாத்வாச்சார்யார் சிரித்து "பிள்ளையைத் தந்தை வணங்கி என்ன சன்யாசி ஆக்கிவிட்டீர்கள்" என்றாராம். சன்யாசியை பெரியவர் சிறியவர் என எல்லோரும் வணங்கவேண்டும் பெற்ற தந்தையும் வணங்கவேண்டும் . சன்யாசி தனது தாயாரை மட்டும் விழுந்து வணங்கலாம் என்பது நியதி.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (கர்மா)

கர்மாவைப் பற்றி நம் ஹிந்து மதத்தில் அதிகம் பேசப்பட்டிருக்கிறது. நல்லது செய்யும் ஒருவனை துன்பம் சூழ்வதற்கும், நல்லது அல்லாதது செய்யும் ஒருவன் நன்றாய் வாழ்வதற்கும் வேறு என்ன காரணம் இருக்க முடியும்? everything has to tally, and be accounted somewhere என்ற தத்துவத்தின் பேரில் அமைந்தது தான் 'கர்மா' என்ற விளக்கம்.

கர்மா என்பதை நான்கு வகையாகப் பிரிக்கலாம் .

சஞ்தித கர்மா: ஒருவன் இதுவரை சேமித்து வைத்திருக்கும் நல்லன நல்லனவற்ற செயல்களின் தொகுப்பு.

பிராரப்த கர்மா: ஒரு தனிப்பட்ட பிறவியில் அவனின் சஞ்சித கர்மாவின் ஒரு பகுதியாய் அவற்றின் கர்மபலனாய் அவனை ஆட்டுவிக்கப் போவது.

க்ரியமாண கர்மா: என்பது நாம் தற்போது செய்து கொண்டிருக்கும் நல்லன நல்லன அல்லாத செயல்களின் பதிவுகள்। ஆகம கர்மா, நாம் இப்பொழுது செய்யும் கர்மத்தால் நமக்கு, பிறிதொரு பிறவியில் தோன்றப்போகும் வினைகள.

இதையும் தாண்டி பகவான் க்ருஷ்ணன்

"யக்ஞ கர்மா" என்ற இன்னொரு பிரிவைச் சொல்கிறான். அதாவது யக்ஞம் / யாகம் செய்வதால் வரும் கர்மா அல்ல. கர்மயோகியாய் ஒருவன் செயல்பட்டு, செயலின் பலனை துறந்து, விருப்பு வெறுப்புக்கு அப்பாற்பட்டு, கடமையைச் செய்யும் கர்மா 'யக்ஞ-கர்மா'.

http://anmikam4dumbme.blogspot.com/2008/12/3.html (reference: நன்றி)

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (பிராசதம் - படையல்)

இறைவனுக்கு பக்தியுடன் பூஜை செய்கிறோம். சரி. ஆனால் கூடவே படையல் படைக்கிறோம். சாமி என்ன அதை சாப்பிடவா போகிறது? இறைத் தத்துவத்துக்கு பசி தாகம் ஆட்கொள்ளுமா? என்ற கேள்வி பலருக்கு உண்டு. "சாமி மட்டும் நிஜமாகவே வந்து எல்லாத்தையும் சாப்பிட்டா, அவனவன் படைக்கறதையே நிறுத்திடுவான். அப்புறம் நாம என்னத்த சாப்பிடறது? சாமி பேரை சொல்லிகிட்டு நாம சாப்பிடத்தான் எல்லாம்" என்ற கிண்டல் பேச்சுக்களும் ஏராளம் கேட்டிருக்கிறோம்.

சாமிதான் சாப்பிடுவதில்லையே பின் ஏன் படைக்கிறோம்? அதாவது நான் செய்யும் அனைத்தையும் இறைவனே உனக்கு அர்ப்பணம் என்று அர்ப்பணிக்கும் மனப்பாங்கு வளர்வதற்கே இதையெல்லாம் செய்வது. உண்மையில் ஆன்மீக நாட்டம் கொண்ட அன்பர்கள், தம் செயல், செயலின் பலன், எண்ணம் முதலிவையெல்லாவற்றை அர்ப்பணிக்க வேண்டும். அதையெல்லாம் செய்ய நம்மால் பல நேரம் முடியாமற் போகிறது. மாயை ஆட்கொள்கிறது. குறைந்தபட்சம் உணவு, உடை போன்ற எளிமையான விடயங்களிலிருந்து இறையை நாடலாமெ!ஆகவே இறைவனே இந்த உணவை இந்த எளியேன் உனக்கு அர்பணிக்கிறேன் என்ற தொண்டனின் மனத்துடன் படைத்து, அதையே உணவாக, பிரசாதமாக உண்கிறான் பக்தன்.

நிவேதனைத்தின் மஹிமையை நாம் மறந்து விட்டிருக்கிறோம். நிவேதனம் சாமி சாப்பிடுவதற்காக அல்ல. "இவை எல்லாம் எனக்கு கொடுத்தருளினாயே இறைவா உனக்கு நன்றி" என்று அறிவிப்பதே நிவேதனம். இன்றைக்கும் கூட பல க்ருத்துவர்களின் வீடுகளில் இயேசுவிற்கு நன்றி செலுத்திவிட்டு உணவை உண்கிறார்கள். பல ஆசிரமங்களிலும், ஆன்மீக இடங்களிலும், மானசீகமாக உணவை அற்பணித்துவிட்டு உணவை உண்கிறார்கள். இறைவா இந்த உணவை நீ வழங்கினாய், இதை உனக்கு அற்பணிக்கிறேன், நன்றி செலுத்துகிறேன் என இரண்டு வினாடி மனதால் நினைத்தாலும் போதுமானது.

சிறு விஷயம் தானே! இன்று முதற்கொண்டு நாமும் கடைபிடித்தால் என்ன!?

மற்றபடி இறைவன் நிஜமாகவே நாம் படைக்கும் உணவை உண்பாரா என்றால், கண்ணப்பநாயனார் போன்ற பக்திபூர்வமான ஆன்மாக்களுக்கு இறையின் அருள் தங்கு தடையின்றி, மனிதன் வகுத்திருக்கும் பல சாஸ்திர சம்பிரதாயங்களைக் கடந்தும் பொழியும்.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (உதங்க மஹரிஷியின் கதை! - ஜாதிகள் இல்லையடி பாப்பா)

பசி என்று வந்தால் பத்தும் பறந்தல்லவா போகும். ஜீவனின் உயிர் தாங்க, தகுந்த நேரத்தில் யார் உணவளிக்கிறார்களோ அவர்களே அங்கு சாக்ஷாத் பிரத்யக்ஷ தெய்வம் ருபம் அல்லவோ! அதைப்போன்று உரிய நேரத்தில், உணவளிக்கும் ஒருவனின் குலமோ கோத்திரமோ, புறத்தோற்றமோ பசித்தவனுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல. ஒரு அழமான உண்மையை வெளிப்படுத்தும் கதை ஒன்றை சோ பகிர்ந்து கொண்டார்.

உதங்கர் எனும் ரிஷி, க்ருஷ்ணனிடம் 'நீர் அருந்த வேண்டும் போதெல்லாம் உடனே நீர் கிடைக்கும்படி வரம் அருள வேண்டும்' என்று வேண்டிக்கொள்கிறார். வேறொரு சமயம், நீர் அருந்தும் தேவை ஏற்படுகிறது. நீர் வேண்டும் என்று நினைத்த மாத்திரம், அருவெறுக்கத்தக்க சண்டாளன் உருகொண்டு, மிக அசுத்தமான தோல்பை ஒன்றில் நீர் கொண்டு வந்தவனை புறம்தள்ளி நொந்துக்கொள்கிறார். "ஆஹா எனக்கு நீர் இப்படிப்பட்ட அசுத்தமானவனிடம் இருந்தா வேண்டியது, இதற்கு நான் தாகம் தணிக்காமலே இருந்து விடுகிறேன்", என்று நீர் அருந்த மறுத்துவிடுகிறார். ஆனால் அங்கு நடந்தது என்ன? சண்டாளன் உருகொண்டு வந்தவன் இந்திரன். கொண்டு வந்த நீரோ மனிதர்களுக்கு கிட்டாத அரிய அம்ருதம். உதங்க ரிஷி மனப்பக்குவம் அடையவில்லை என்று எடுத்துக்காட்ட வேறு சாட்சியம் வேண்டுமா? எவன் ஒருவன், தோற்றத்திற்கு அப்பாற்பட்ட உண்மையை உணர மறுக்கிறானோ அவன் எவ்வாறு பக்குவம் அடைந்தவனாவான்? கிட்டத்தட்ட இதே கதை தான் ஆதி-ஷங்கரருக்கு ஈசன் வேறுபட்ட சாதி ஒருத்தனின் உரு தாங்கி படிப்பித்தக் கதையும்.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (ஆன்மா)

ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் ஆன்மீகத்தில் ஈடுபாடு வருவதற்கு முக்கியப்பங்கு வகிப்பதே "மரணம்". மரணம் பற்றிய பயம், அல்லது அறியாமை, அல்லது தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம். இறந்த பின் என்ன? இறப்பது யார்? இறந்த பின் ஒன்றுமில்லாமல் சூன்யத்தில் கலந்து விடுவோமா? ஒன்றுமில்லாதது என்பது என்ன? இப்படிப் பலக் கேள்விகள் அடுக்கடுக்காய் மனிதப்பிறவிகள் பலருக்கும் இடைவிடாது தோன்றியபடி இருக்கும்.

இன்னார் இறந்து விட்டார் என்றால், ஏதோ ஒன்று, இன்னாரின் உடலில் இருந்து பிரிந்து செல்கிறது. இன்னார் என்று இதுவரைக் கூறிவந்தது அவர் உடலை. ஆனால் அந்த "ஏதோ ஒன்று" பிரிந்து சென்றதும், உடலுக்கு அங்கு மதிப்பு இல்லை. "அது" பிணம் என்ற அஃரிணைக்கு தள்ளப்பட்டுவிடுகிறது. அதனால் x அல்லது y அல்லது Z அவரவர் உடல் அல்ல. அதிலிருந்து பிரிந்து செல்லும் கண்ணுக்குப் புலப்படாத பொருள்.

அதை "உயிர்" என்று வைத்துக்கொள்வோம். உயிர் என்றால் என்ன? உயிர் என்றால் இதயத்துடிப்பு என்று மீண்டும் உடலுடன் தொடர்பு படுத்திப்பார்ப்பது அறிவீனம். உயிர் என்றால் மூளை என்போமேயானால், people who are declared brain dead sometimes exist in coma state, i.e indicating that 'life-force' has not departed. உயிர் என்பது இதயத்துடிப்பு என்றால், இதய்மாற்று அறுவைசிகிச்சை செய்தால், அவ்வுடலில் புதிதாய் உருவெடுத்திருப்பது வேறொருவனா?

உயிர் என்றால் செயலாற்றல், உயிர் என்றால் இயக்கம். அப்படியெனில் உயிர் என்றால் என்ன? life force. ஆன்மா அல்லது soul என்றும் சோல்லலாம். ஆன்மா என்பது எங்கும் பரவி வியாபித்திருக்கும் ஒன்று என்றால், ஒவ்வொரு தனிமனித உடலில் மாயையால் கட்டுண்டு, ஆசைகளின் தொகுப்புக்களைச் சேமித்து, வெவ்வேறு உடல் தாங்கி பிறந்தும் இறந்தும் கிடப்பது ஜீவ-ஆத்மா (ஜீவனின்/மனிதனின் ஆத்மா). மாயின் சாயை இன்றி எங்கும் சிதறிக்கிடப்பது நிறைந்திருப்பது பரமாத்மா (the brahman) ஒரு மனிதன் இறந்தால், அவன் தரித்திருந்த உடலினின்று பிரிந்து செல்வது "ஜீவாத்மா".

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (கிரகங்கள் சகுனங்கள் )

பூனை குறுக்கே போனால் புறப்படும் காரியம் சரியாய் நடைபெறாது என்ற நம்பிக்கை இருந்து வந்தது. இன்று அதை மூட நம்பிக்கை என்று முத்திரைக் குத்தி புறம் தள்ளி விட்டாலும், பழங்காலத்தில் இதெல்லாம் சகுன சாஸ்திரம் என்பதன் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டதாம். அஃதாவது, பூனை குறுக்கே புகுந்து நமக்கு என்ன உணர்த்துகிறது? பூனை என்ன முற்றும் அறிந்த ஞானியா? என்றால், பூனையை குறுக்கே போக வைப்பது நம்மை ஆட்டுவிக்கும் கர்ம வினைகள். வானிலையில் இன்று மழை பெய்யலாம், பெய்யாமலும் இருக்கலாம் என்று மைய்யத்தில் எப்படி ஒரு எச்சரிக்கை விடுக்கிறார்களோ, அதே போல், கிரக நிலைகள் சரியில்லாத பொழுது, இது போன்ற எச்சரிக்கைகள், சிறு சமிக்ஞைகள் முதலியவை உருவாக்கி நம்மை தயார்படுத்துகிறது இயற்கை. கிரக நிலைகள் சரியில்லாத பொழுது, மனிதன் மனம், உடல், ஆன்மா முதல் பாதிக்கப்பட்டுவிடலாம். அல்லது எழுச்சி பெறலாம்.

ஏழாம் நூற்றாண்டில் மதுரை நகரை ஆட்சி செய்து வந்த பாண்டிய மன்னன் சமண மதத்தைச் சேர்ந்தவன் அவன் மனைவி மங்கையர்க்கரசியோ சைவ சமயத்தைச் சேர்ந்தவர். மன்னருக்கு நோய் அண்டும் பொழுது அமைச்சர் குலச்சிறையாரின் ஆலோசனையின் பேரில் திருஞானசம்பந்தரை அழைக்கிறார்கள். அப்பொழுது சமண மதம் செழித்து வந்த காலகட்டம். அப்பர், சம்பந்தரிடம் இப்பொழுது நேரம் சரியிருக்கிறதோ என்று பரிட்சித்து பின் செல்லலாம். சமணர்களால் தாங்களுக்கு ஊறு ஏதேனும் விளையுமோ என்று அஞ்சுகிறேன் என்று உரைக்க, சம்பந்தரோ, "நாளும் கோளும் இறைவனின் அடியாரை என் செய்யும்!" என்று பதில் மொழி கூறி "வேயுறு தோளி பங்கன்" என்ற கோளறு பதிப்பகத்தை திருவாய்மொழிந்தருளினார்.

"வேயுறு தோளி பங்கன் விடமுண்ட கண்டன்
மிக நல்ல வீணை தடவி
மாசறு திங்கள் கங்கை முடி மேல் அணிந்து என்
உளமே புகுந்தவதனால்
ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி
சனி பாம்பிரண்டும் உடனே
ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல
அடியாரவர்க்கு மிகவே!"

கோளறு பதிப்பகம் பாராயணம் செய்வோர்க்கு கோள்களால் நேரும் இடர்கள் குறையும் என்பது நம்பிக்கை.

சரி, இந்த கோளும் நாளும் என் செய்யும் என்று சம்பந்தரே சொல்லிவிட்டார். அப்புறம் ஏன் பூனை, நாய் என சகுனத் தூதர்களை நினைத்து பயப்படுவது? பின் ஏன் எமகண்டம், இராகு காலம், நல்ல நேரம் எல்லாம்? கோளும் நாளும் ஒன்றும் செய்யாது என்பது சரி. ஆனால் யாருக்கு? பக்தியில், ஞானத்தில், இறைவனின் அடி தொழும் பரிபூர்ண நிலை எய்திய பக்தர்களுக்கு. நம்மைப்போன்று பக்குவம் அடையாத பலருக்கு இருக்கும் ஆன்ம பலன் கோள்களின் பலத்தை வெல்லும் அளவு வலுவானதல்ல. எளிதல்ல.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (மனுஸ்ம்ருதி)

'மனுஸ்ம்ருதி' குறித்தும் அதனைப் பற்றி எழும் சர்சைகளும் அதற்கு சோ அவர்களின் பார்வையும்.

மனுஸ்ம்ருதி என்பது மனு என்ற ஒரு அரசனால், முன்னொரு காலத்தில் எழுதப்பட்ட சில judgements / verdicts on general conduct and behaviour of every individual. அது இன்றைய நடைமுறைக்கு மாற்றப்பட்டே புழங்குகிறது, எந்த ஒரு சட்டமும், காலத்திற்கும் வழக்கத்திற்கும் தகுந்தாற்போல் மாற்றப்பட்டு நிற்பது இயல்பு. எனவே ராஜாராம் மோஹன்ராய் போன்றோர் 'சதி' வழக்கத்தை விட்டொழித்தில் மனுஸ்ம்ருதிக்கு புறம்பாக எதுவும் செய்யப்படவில்லை. மேலும், யஞ்யவல்க்யர்-ஸ்ம்ருதியில் சட்டமும் ஏனைய வழக்கங்களும் அதன் தீர்ப்புகளும் காலத்தின் பேரில் மாறி வந்தே ஆகவேண்டும் எனக்குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. எப்படி ஒரு நாட்டின் சட்டம் அவ்வப்பொழுது திருத்தி அமைக்கப்படுகிறதோ, அத்தனையும் அந்த சட்டம் உள்வாங்கி இடம் கொடுக்கிறதோ, வளைந்து கொடுக்கிறதோ, அதே போல் மனுஸ்ம்ருதியும் விதிவிலக்கல்ல. Any wisely written law accomodates the amendments in its due course and manusmruthi is no exception.

மேலும் வர்ணாசிரம வழக்குப்படி பிராமண வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு மனுஸ்ம்ருதியில் அதிக சலுகைகள் அளிக்கபட்டிருப்பதாக கருத்து நிலவி வருவதும் பொய்யானதே. மனுஸ்ம்ருதியில் பிராமணன் ஒருவன் தவறு செய்தால் அவனுக்கு மற்றோனை விட தண்டனை பன்மடங்கு அதிகம் பரிந்துரைக்கபட்டிருக்கிறது. பிராமணனை விட அரசனையே அதாவது க்ஷத்ரியனையே உயர்த்திப்பேசுகிறது. ராஜ்யஸ்ய யக்ஞம் முதலியவை நடைபேறும் போது க்ஷத்ரியனாம் அரசன் மேல் அமர முன் பிராமணன் கீழ் பணிந்து அமர்வதே வழக்கமாம்.

இங்கே பிராமணன் என்பவன் பிறப்பால் பிராமணன் ஆகப்பட்டவன் அல்ல. பூணூல் போட்டவன் எல்லாம் பிராமணனும் அல்ல. எந்த ஒரு மனிதனும் பிறப்பால் ஒரு வகுப்பைச் சேர்ந்தவன் ஆகிவிடுவதில்லை. அவனின் குணமும் நடத்தையும், வாழ்கை முறையையும் வைத்தே அவன் எந்த வர்ணத்தை சார்ந்தவன் என்று கூற இயலும். மேலும் பிறப்பால் ஒரு வகுப்பில் பிறந்த எவனும், தன் நடத்தையால், குணத்தின் இயல்பால் இன்னொரு வகுப்புக்கு மாறுவதும் இயல்பு.