சோ-வின் எங்கே பிராமணன் - part1 (மருந்தும்- மந்திரமும்)

'மந்திரம் ஓதி விபூதி பூசி'னாலே உடம்பு சரியாகிவிடும் என்பது பண்டைய காலத்தில் சிலர் வழங்கி வந்த நம்பிக்கைகள். 'இது என்ன குருட்டு நம்பிக்கை?' என்று வாதத்தை மறுத்துப் பேசுகிறார் சோ.

எப்படி ஒருவன் மருத்துவனிடமும் அவன் மேல் உள்ள திறனிலும் நம்பிக்கையோடு மருந்தை உட்கொண்டு குணமடைகிறானோ அதே போல் மந்திரங்களுக்கும் ஷக்தி உண்டு. அதை முறையே நெறி வழுவாமல் நிர்மல வாழ்க்கை வாழும் உசந்த மனிதன், ஜபித்தால், அதன் பலன் அபரீமிதமாய் இருக்கும் என்பதை மறுக்க முடியாது. மருந்துகள் உட்கொண்ட பின்பும் கூட பல வருடங்கள் கழித்து அம்மருந்தின் பக்கவிளைவுகளைப் பற்றி விஞ்ஞானம் கண்டுகூறுகிறது. அப்படியிருக்க, எந்த நம்பிக்கையில் தைரியத்தில் மருந்தை உட்கொண்டு
சுகமடைகிறோம்? 'அதே நம்பிக்கை ஏன் மந்திர ஷக்திக்கு இருக்கக்கூடாது?' என்று அலசினார்.

இன்றைய டவுட்டு: எப்படி சோ அவர்கள் மந்திர-ஷக்தியையும் அதனைச் சார்ந்த நம்பிக்கையையும், மருந்துகளுடன் ஒப்பிடுகிறார்?

மருந்து குணப்படுத்துவது புற-உடலை. மந்திரமோ energy வடிவில், ஆன்ம பலத்தையும் auroவையும் குணப்படுத்துகிறது. அதன் பலத்தை அதிகரிக்கிறது. இதை அதனுடன் ஒப்பிட்டுப் பேசுவது என்பது விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் உள்ள வித்தியாசம் அல்லவா? கூற வந்தது நல்ல கருத்து, wasn't delivered in a convincing way எனத் தோன்றியது.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (மது-மாமிசம்)

விருந்து என்றாலே மதுபானங்களும் உண்டு என்பது இன்றைய காலகட்டத்தில் சகஜம் ஆகிப்போன ஒன்றாகிவிட்டது. அதுமட்டுமின்றி மாமிசம் உண்பதும் கூட ஜாதி மத பேதமின்றி அனைவருக்கும் பொதுவாய் மாறிவிட்டது. தேவர்களும் கூட சோமபானம் குடிப்பவர்கள் தானே என்று தமக்குத் தாமே பலர் நியாயப்படுத்திக்கொள்கின்றனர். இதைப்பற்றி கூறவரும் சோ அவர்கள், சோமபானம் என்பதும் சுராபானம் என்பது வெவ்வேறு. சோமபானம் என்பது, வித்யையை ரக்ஷிக்கக் கூடிய உயர் பானம் என்றும், அதை அருந்துவதே பெறும் பேறு என்றும், ஒரு வகைக்கொடியில் இருந்து தயாரிக்கபடுவதாகவும் அது மனிதர்களுக்கு கிடைப்பது அரிது என்றும் கூறினார். தேவர்கள் விரும்பி அருந்துவது சோமபானம். (to be differentiated from sura panam)

http://www.ibiblio.org/sripedia/cgi-bin/kbase/Soma

(for reference)

பிராமணன் மாமிசம் உண்பது தவறா என்றால் தவறு தான், என்று கூறினாலும், பண்டைய கால வழக்கங்களில் முனிவர்களில் அகத்தியர் உட்பட பலரும் மாமிசம் உண்பவர்களாகவே இருந்தனர். ஒரு முறை அகத்தியர், வாதாபி - இல்வலன் என்ற அரக்கர்களின் சூஷ்மத்தில் சிக்காமல் "வாதாபி ஜீரணோ பவ" என்று வாதாபியை ஜீரணித்த பின்பு, புலால் உணவினால் வந்த கேட்டை மனத்தில் நிறுத்தி, பிராமணன் ஆகப்பட்டவன், மாமிசம், மதுரசம் முதலியவற்றை தவிர்த்தல் நல்லது என வழிவகுத்தார்.


நமது டவுட்டு: புலால் உண்ணுதல், சாத்வீக குணத்திற்கு ஏதுவாகாததாகவும், சாதகனுக்கு ஊறு விளைவிக்கலாம் என்று கீதை முதல் பல வேதங்களில் கூறப்பட்ட ஒன்று. சாதக நிலையைத் தாண்டிய ஒரு பிரம்ம ஞானியோ, அல்லது ஸ்திதப்ரஞ்ஜனோ (அகத்தியரைப் போன்ற மஹாதுறவிகள்) புலால் உண்டால் அதன் நன்மை தீமை அவனை பாதிப்பதில்லை. பிறப்பால் பிராமணன் என்று பகுத்துப் பேசாமல், சாதகம் செய்யும் அனைவரும் புலால் உண்ணுதல், மதுபானம் அருந்துதல் முதலியவற்றைத் தவிர்த்தல் நலம். எந்த நிலையும் கடந்தவன் அகோரியாகக் கூட இருக்கலாம். உணவு அவனை பாதிப்பதில்லை. ஆனால் ஆரம்ப நிலைச் சாதகனுக்கு உணவுக் கட்டுப்பாடு அவசியம் எனத் தோன்றுகிறது.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (புராணங்களும் இதிஹாசங்களும் கட்டுக்கதைகளா)

புராணங்கள் எல்லாம் கட்டுக்கதைகள் என்ற கருத்து நெடுங்காலமாய் நிலவிவருகிறது। நம் ஹிந்து மதத்தில், வாழைப்பழ ஊசி போல், இலைமறை காய்மறைவாய், பூடகமாய், சொல்லப்பட்ட கருத்துக்கள் நிறைய. அவற்றைச் சொல்வதற்கு புராணக் கதைகள் நிறையவே உதவியிருக்கின்றன என்பது இன்னொரு கோணம். புராணங்கள் எல்லாம் நம் மனம் புத்திக்கு அப்பாற்பட்டவையாய் இருப்பதாலேயே அது பொய் என ஆகிவிடுவதில்லை .

சில காலம் முன்பு பசி, தாகம் இன்றி ஒரு பெண் உயிர்வாழ்வதாய் விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்து, அதிசயங்களாய் பேசப்பட்ட போது அதை நம்பும் மக்கள், விஷ்வாமித்ரர் இராமருக்கு "பலா-அதிபலா" என இரண்டு மந்திரங்கள் உபதேசித்ததன் பேரில், அவர்கள் பசி தாககமற்று தம் வேலைகளில் கவனம் செலுத்த முடிந்தது என்பதை ஏன் நம்ப மறுக்கிறார்கள்? என்பது கேள்வி.

எதுவொன்றும் விஞ்ஞானத்தின் முத்திரையுடன், அங்கீகரிக்கப்பட்டுவிட்டால் ஒப்புக்கொள்ளும் நம் அறிவு, மனம், மனத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஆன்மாவைச் சார்ந்த விஷயத்திற்கு பகுத்தறிவு என்ற பெயரில் ஆராய முற்படுகிறது. அது விஞ்ஞான ரீதியில் இன்னும் நிரூபணம் ஆகவில்லை என்றால் அது பொய் என்று அலட்சியமாய் தள்ளிவிடுகிறது. மந்திரங்கள் தற்காலத்தில் துரிதமாக பலித்துவிடுவதில்லை. அதற்கு காரணம் நாம் எல்லோரும் இன்றைக்கு மன-ஆன்ம பலம் குறைந்த சாமான்யர்களாய் மட்டுமே வாழ்கை வாழ்கிறோம்.

நாசா ஷட்டில் இந்திய இலங்கைக்கு நடுவே உள்ள இராமர் பாலத்தை படமெடுத்துக்காட்டியிருக்கிறது. அதை நம்மால் மறுக்க முடியுமா? இராமரும் க்ருஷ்ணரும் வாழ்ந்ததற்கு archeological evidences நிறைய கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை எல்லாம் எப்படி மறுக்க முடியும். கதையாய் கட்டுக்கதையாய் எழுதிய பின், அதற்கேற்றாற் போல் பாலத்தை கட்டியிருக்கவா முடியும்? இதெல்லாம் இருந்ததால் தானே கதை (சரித்திரம்) உருவானது. மேலும் இதிஹாசங்களைப் பற்றி பேசும் போது, நாயகர்களாம் இராமரையும், க்ருஷ்ணனையும் ஹீரோ வர்ஷிப் மட்டும் செய்யவில்லை.

வால்மீகியோ, வியாசரோ உண்மைகளை புட்டு வைக்கின்றனர். இராவணனைப் புகழ வேண்டிய இடத்தில் அவனை உயர்த்திப் பேசியிருக்கின்றனர். எப்பேர்பட்ட சிவபக்தன் இராவணன் என்பதற்கு பல இடங்களில் அவனை புகழ்ந்திருக்கின்றனர். அவனின் தேஜஸைப் பற்றி சிலாகித்திருக்கின்றனர்.


அதே போல் க்ருஷ்ணனிடம் துரியோதனன் மஹாபாரதப்போர் முடிந்ததும் "சீ இதெல்லாம் ஒரு வெற்றியா?! யாரையாவது முறையாய் வென்றாயா? எபேர்பட்ட பித்தலாட்டக்காரன் நீ. பித்தலாட்டம் செய்தல்லவா பீஷ்மர் முதல் துரோணர் வரை வீழ்த்தியிருக்கிறாய். இதோ இப்பொழுது என்னையும், தொடையில் அடித்து பீமன் வீழ்த்த அதை அங்கீகாரம் செய்தது நீ தானே. வெட்கமாக இல்லையா " என்று காரி உமிழ்வதும், உடனே க்ருஷ்ணன் வெட்கி தலைக்குனிவதும், மேலிருந்து தேவர்கள் பூமாரி துரியோதனன் மேல் பொழிந்ததாய் இதிஹாசம் கூறுகிறது.

ஆகையால், இதிஹாசங்கள், தெய்வம் என்பதால் உயர்த்தியும், மற்றோரைத் தாழ்த்தியும் பேசப்பட்டதல்ல। They stated mere facts irrespective of the characters involved, இதையெல்லாம் எப்படி அண்டப்புளுகு, ஆதாரமில்லை என்று தள்ளி வைக்க முடியும் என்று சோ சுவாரஸ்யமான தகவல்கள் பலவற்றை பகிர்ந்தார்.

கொசுறு டவுட்டு: புரணங்கள் கட்டுக்கதைகள் என்று கூறுவதற்கு இதிஹாசங்களை மட்டுமே விளக்குகினார் சோ. புராணக்கதைகள் நடந்ததற்கு சான்று மிகக்குறைவு. அவை மிக மிக பழமை வாய்ந்த கதைகள். இதிஹாசங்களை ஒப்புக்கொள்ளும் பலரும் கூட புராணங்களும் அதனைச் சார்ந்த கிளைக்கதைகளும் நம்ப மறுக்கிறார்கள். (இங்கே புராணம் என்பது பிரம்ம புராணம், விஷ்ணுபுரணம் உட்பட்ட வியாசரால் தொகுக்கப்பட்ட 18 புராணங்கள். இவற்றிற்கு ஆதாரங்கள் எனக்குத் தெரிந்து இதுவரை நிரூபிக்கப்படவில்லை. )

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 (உணவே உணர்வு)

ஒரு சந்யாசி தேசாந்திரமாய் திரிந்துகொண்டிருந்த போது, அரசர் ஒருவர் சந்யாசியை வருந்தி அழைத்து, தனது மாளிகையில் உணவு அருந்த வற்புறுத்துகிறார். சந்யாசியோ, 'பிறர் மனையில் உணவருந்துவதில்லை', என்ற கொள்கை கொண்டிருப்பதை சுட்டிக்காட்டி மறுத்து கூறுகிறார். அரசர் மிகவும் மனம் வருந்தி, மிக்க பணிவன்புடன் மீண்டும் தன் கோரிக்கையை சந்யாசி முன் வைக்கவும் மறுக்க இயலாமல் அவரும் ஒப்புக்கொண்டு உணவருந்துகிறார்.

உணவு உண்டு முடிக்கும் தருவாயில், அரச மண்டபத்தில் அழகாய் தொங்கிக்கொண்டிருந்த மணிமாலை, ஒன்று பளிச்சென மின்னி கண்ணைக் கவர்ந்தது. சந்யாசிக்கும் அந்த மாலையை அபகரிக்கும் எண்ணம் தோன்றுகிறது. அவர் மாலையை களவாடி குடிலுக்கு திரும்புகிறார்.

அரசரோ, அனைவரின் பேரிலும் சந்தேகம் கொண்டு, விசாரிக்கிறார். உண்மை வெளிவராது போகவே, சித்திரவதை செய்தாவது திருடனை கண்டுபிடிக்க எண்ணுகிறார்.

குடிலில் சற்று நேரம் கழித்து தன் செயல்களை ஆராய்ந்த சந்யாசிக்கு தனக்கு எவ்வாறு இப்படி ஒரு அவதூறு/கஸ்மல எண்ணம் எழுந்தது என வருந்தி, மாலையை அரசரிடம் மீண்டும் சமர்ப்பிக்கிறார். சந்யாசியின் திருட்டை அரசர் என்று நம்ப மறுக்க, சந்யாசி உடனே, "இதற்குத் தன் நான் பிறர் மனையில் உட்கொள்வதில்லை" உணவில் தான் ஏதோ நிகழ்ந்திருக்கிறது. இன்றைக்கு மாறுபட்டதாய் நான் செயல்படக் காரணம், வழக்கத்திற்கு மாறாக நான் கொண்ட உணவு தான் என்கிறார்.

அரசரும் யார் சமைத்த உணவு என்றும், அரிசி எங்கிருந்து வந்தது என்பன போன்ற ஆராய்ச்சி நடத்துகிறார். விசாரணையில், அரிசி, ஒரு கொள்ளைக்கும்பலிடமிருந்து மீட்கப்பட்ட அரிசி எனத் தெரியவருகிறது. உணவை சமைப்பவனும், அதைத் தீண்டுபவனின் சிந்தனையும் கூட உணவில் பரிமாறப்பட்டுவிடுகிறது.


தொற்றுவியாதி உள்ள ஒருவனின் வீட்டில் இருந்த உயிரற்ற வஸ்துக்களுக்கும் கிருமிகள் பரப்பும் வாய்ப்பு உள்ள போது, அன்னத்தில் எண்ண அலைகளின் தாக்கம் இருக்காதா என்பது வாதம் .


நம் உடல், பஞ்சபூதங்களால் ஆனது, அதை உயிரூட்டுவது உணவு. அது உணவினால் ஆக்கப்படுவது. எங்கள் வீடுகளில் கூட சமைக்கும் போது, நல்ல எண்ணத்துடனும், இறை தியானத்துடனும் சமைத்தால், அந்த எண்ணம் சமைக்கப்படும் உணவில் தங்கி, உண்பவருக்கு நல்லது விளைவிக்கும் என்ற நம்பிக்கை உண்டு.

சோ-வின் எங்கே பிராமணன் part1 ( மொழிக்கு அப்பால்)

வலை தளம் ஒன்றில் 'எங்கே பிராமணன்' என்ற தொடரைப் பற்றி, சோ அவர்கள் தொகுத்து வழங்கிய ஆன்மீக/மதம் சம்பந்தபட்ட சிந்தனைகளை மட்டும் தொகுத்து தினமும் எழுதி வந்திருக்கிறேன். டிசம்பர் 14 முதல் எங்கே பிராமணனின் இரண்டாம் பகுதி தொடரவிருக்கிறது என்பது எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சியளிப்பதால், மறுபடி என்னுடைய கண்ணோட்டதை இம்முறை வலைத்தளத்தில் மட்டுமின்றி என் வலைப்பதிவிலும் இடலாம் என்ற எண்ணத்தில் இருக்கிறேன்.

அதற்கு முன், எங்கே பிராமணனின் முதல் பாகத்தில் கூறிய சில நல்ல தகவல்களையும் ஆன்மீகச் சிந்தனைகளையும் மட்டும் இங்கே பதிவுகளாய் சேமித்து வைக்க எண்ணி இந்த தொடர்பதிவுகள்.

_________________




பிராமணன் சமஸ்க்ருதம் படித்தல் தவறா? சமஸ்க்ருதம் படிப்பதால் அவன் தமிழன் அல்ல என்பது எப்படி நியாயமான வாதம்? என்பது போன்ற தர்க்க விவாதங்களுக்கு சோவின் பார்வை சுவாரஸ்யமாய் இருந்தது. விவாததிற்கும் எதிர்விவாததிற்கும் வலைவிரிக்கும்படி இருந்தது. சமஸ்க்ருதத்தை, ஏற்றுக்கொண்டதால் பிராமணன் தமிழன் அல்ல என்றால், தாம் ஓதும் குர்-ஆன் -இல் அரபு மொழிக் கலந்து ஓதும் முஸ்லிம் தமிழன் அல்ல என்று சொல்ல முடியுமா? லத்தின்மொழி கலந்திருக்கும் பைபிளை ஓதும் க்ருத்துவன் தமிழன் அல்ல என்று சொல்ல முடியுமா? என்று காரசாரமாய் தம் கோணத்தை பகிர்ந்து முடித்தார்.


சோவின் கருத்துப் பரிமாற்றத்தில் 'இன்னொரு மொழியின் துவேஷம் தேவையில்லை என்ற கருத்தையொட்டி, சமஸ்க்ருத பாஷையில் புனையப்பட்ட உயர்ந்த காவியங்கள் மட்டுமின்றி விஞ்ஞான ஆராய்ச்சிகள், தகவல்கள்' என பல பொக்கிஷங்கள், சமஸ்க்ருத மொழியில் புனையப்பட்டிருபப்தை சுட்டிக்காட்டினார்.

யான் எனது எம் மொழி என்ற பிரிவு மனப்பான்மையை விடுத்து எதிலும் நல்லனவற்றை எடுத்துக்கொண்டால் நமக்கும் நன்மையே அல்லவா விளைகிறது என்ற தொனியில் அவர் கருத்துக்களை முன் வைத்தார்.

பிடித்த 10 பிடிக்காத 10

நண்பர் பதிவர் D.R. Ashok தொடர்பதிவுக்கு என்னை அழைத்திருந்தார். பிடித்த - பிடிக்காத 10 விடயங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளும் பதிவு। நல்ல முயற்சி. நம் நண்பர்களை, உடன் பழகும் பதிவர்களைப் பற்றி இன்னும் அதிகம் தெரிந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

பிடிச்ச பத்து, பிடிக்காத விதிகள்.

1. பிடித்தவர்களும், பிடிக்காதவர்களும் தமிழ்நாட்டிற்குள்ள இருக்கணும்.
2. நீங்க இதை எழுத அழைக்கிற பதிவர் குறைந்தது இருவராகவும், அதிகபட்சம் ஐவராகவும் இருக்கலாம்
3. பிடித்தவரோ, பிடிக்காதவரோ கண்டிப்பாய் பிரபலமானவராய் இருக்க வேண்டும். அவங்களை உங்களுக்கு இப்பத்தான் பிடிக்கல, பின்னாடி பிடிக்கலாம்ங்கற சமயத்தில தற்போது-ன்னு சேர்த்திக்கலாம்.
4. கேள்விகள் குறைந்தது ஏழு இருக்கணும். ஆனா பத்தைத் தாண்ட வேண்டாம்.
5. (தொடருக்கு இன்னும் சுவாரஸ்யத்தை கூட்டுமென்பதால்) எக்ஸ்ட்ரா ஒரு விதிமுறை, இந்த லிஸ்டில் நீங்க சொல்றவரு இப்ப உயிரோட இருக்கணும்.
__________________________________________________________________

பிடித்த 10 பிடிக்காத 10
____________________



1. சமயமும்-ஆன்மீகமும்

பிடித்தது: சமயம் சார்ந்து நில்லாத பொது ஆன்மீக நெறிகள். சில பௌத்த / சமண / ஹிந்து தத்துவங்கள்.

பிடிக்காதது: மதம் எங்கெல்லாம் மனிதனுள் பிரிவினைச் சிந்தனையை தோற்றுவிக்கிறதோ, அப்படிப்பட்ட அனைத்து சிந்தனைகளும், நெறிகளும், வழிமுறைகளும்।

2. குணம்

பிடித்தது: மன்னிக்கும் குணம், சுயம்-அகன்ற பக்குவம், பிறரை துன்புறுத்தாமை, ' take it easy' policy

பிடிக்காதது: தற்புகழ்ச்சி, belittling others.

3. திரைப்படங்கள்

பிடித்தது: காதலை மைய்யமாய்க் கொண்ட (romance) படங்கள், thrillers (திகில் படங்கள் அல்ல), art films

பிடிக்காதது: Dark themes.

4. நடிகர்/நடிகையர்

பிடித்தவர்: கமல்ஹாசன், ஸ்ரீதேவி, ரஜினிகாந்த், ராதா, மாதவன், ஜீவா

பிடிக்காதவர்: ரேவதி, கவுண்டமணி (சத்தம் தாங்க முடியலைங்க )

5. இயக்குனர்

பிடித்தவர்: பாலச்சந்தர், சேரன், மணிரத்னம், பாரதிராஜா, பாக்யராஜ், பாலுமஹேந்த்ரா, தங்கர்பாச்சன், ஃபாசில், கே.விஸ்வநாத்

பிடிக்காதவர்: பேரரசு, பாலா (தற்போதைக்கு)

6. தொலைக்காட்சி தொகுப்பாளர்

பிடித்தவர்: நீயா நானா- கோபிநாத், மமதி

பிடிக்காதவர்: தமிழை சரியாக உச்சரிக்காமல் கடித்துத் துப்பும் அனைத்து தொகுப்பாளர்களும்.

7. பாடகர்கள்

பிடித்தவர்கள்: கே.ஜே.யேசுதாஸ், எஸ்.ஜானகி, எல்.ஆர் ஈஸ்வரி, எஸ்.பி.பி, அனுராதா ஸ்ரீராம், சுனிதா சாரதி, மால்குடி ஷுபா,

பிடிக்காதவர்கள்: சில நேரங்களில் மூக்கால் பாடும் டி.எம்.எஸ் (பல பாடல்களில் பிடிக்கும் என்றாலும்)

8. தொலைக்காட்சியில்

பிடித்தது: சில நேரங்களில் ஒளிபரப்பப்படும் நல்ல திரைப்படங்கள்

பிடிக்காதது: தொலைக்காட்சி தொடர்கள், game shows, போட்டி நிகழ்ச்சிகள் என சரமாரியாக அனைத்தும்.

9. எழுத்தாளர்கள்

பிடித்தவர்: கல்கி, சுஜாதா

பிடிக்காதவர்: ரமணி சந்திரன் (yawn அறுவை : ) (mnb range க்கு எழுதுவதாக நினைத்து எழுதப்பட்டிருக்கும் மஹா போர் romance)

10. சாதனையாளர்கள்

பிடித்தவர்கள்: விஞ்ஞானிகள் பலரும், social activists

பிடிக்காதவர்கள்: world record-ற்காக வினோதமான விஷயங்கள் செய்ய முனைந்த அனைவரும்.


பிடித்த பாடல்கள்......பிடித்த கவிஞர்......பிடித்த இதிஹாஸ பாத்திரங்கள்........அடடா...10 தானாம்... இங்கனயே நிறுத்த வேண்டிய கட்டாயம்!

______________________


ரெண்டு பேரையானும் கூப்பிடணமாம். அதனால....(முன்பு அழைக்கப்படாதிருந்தால்)

ஐயப்பன் (ஜீவ்ஸ்)
ஷைலஜா
R.Gopi
தமிழ்ப் பறவை
ராமலக்ஷ்மி

ஆகிய ஐவரை பதிவைத் தொடர அழைக்கிறேன். :)

பள்ளிக்கூடம் போகமாட்டேன் ('சர்வேசன்500 - நச்னு ஒரு கதை போட்டி 2009')

அன்புள்ள நண்பர்களே, உங்களுக்கு என் கதை பிடித்தமானதாக இருந்தால், உங்கள் வாக்குகளை இங்கே பதிக்கவும் மிக்க நன்றி। அன்புடன், ஷக்தி
_________________________________________________________________

தினம் ஒரு சினிமா, கூத்து எல்லாம் இன்றுடன் முடிந்தது. நாளை முதல் மீண்டும் பாழாய்ப் போன பள்ளிக்கூடம். வருடம் முழுவதும் விடுமுறை விட்டால் எவ்வளவு நிம்மதியாக இருக்கும்! பள்ளிக்கூடமும் புஸ்தகமும், பாடமும் யார் தான் கண்டுபிடித்தார்களோ! ஷண்முகத்தின் முகம் சுண்டிய கத்தரிக்காயாக வாடி விட்டிருந்தது.

"முகமெல்லாம் ஏன் சுருங்கி போயிருக்குது!" - கலை தான் முதலில் கண்டுபுடித்தாள்.

"ஒண்ணுமில்ல"

"அப்பத்தா.... பாருங்க ஒங்க பேரக் கொளுந்த!.. நாளைக்கு ஸ்கூல் போக இம்புட்டு வாட்டம்" "- கலை சூள் கொட்டினாள்.

அப்பத்தா அழாத குறையாய் கெஞ்சி பள்ளிக்கு அனுப்பியதெல்லாம் ஒரு காலம். அப்பொழுது அவன் ஆரம்பப்பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருந்தான். பழைய சோற்றை தின்றுவிட்டு ஸ்லேட்டுப் புத்தகத்துடன் வயக்காட்டுப் பக்கம் ஓடிவிடுவான். மூச்சிரைக்க ஓடி வரும் அய்யனோ அப்பத்தாவோ தரதரவென்று இழுத்துக் பள்ளியில் விட்டு வருவார்கள்.

"அப்பத்தா அய்யன் கோவிச்சுக்கும், நானு....வாச வளியா ஒடிட்டு குறுகால புகுந்து தோட்டத்து வளியா உள்ள வந்துரவா"

"எலே போலே, இஸ்கூல் போனாத் தான் எங்கள மாதிரி வயக்காட்டுல அவதிபடாம, டவுசர் சர்ட் பொட்டு சுகமா வேலைய பாப்ப"

இயல்பிலேயே ஷண்முகம் பயந்த சுபாவம். யாருடனும் அதிகம் கைகலப்பு சண்டைகள் கிடையாது. சத்தியமூர்த்திக்கும் இவனுக்கும் தினமும் தகராறு வரும். இவன் பலப்பத்தை பிடிங்கிக்கொண்டு விடுவான். டவுரை கிழித்துவிடுவான். பயத்தில் ஓரிரு முறை நிக்கர் கூட ஈரமாக்கியிருக்கிறது. படிப்பிலும் ஷண்முகம் சத்தியமூர்த்தியை விட சுமார் தான். தமிழரசி மட்டும் தான் இவன் கட்சி. "லே ஏன் அவனோட தெனமும் சண்ட இளுக்கற" என்று சத்தியமூர்த்தி காலரை பிடித்து கேட்கும் தைரியம் அவளுக்கு மட்டும் உண்டு.

"அந்த பொட்ட புள்ளைக்கு இருக்குற தகிரியம் கூட ஒனக்கு இல்ல" - அய்யன் சொல்வது வெப்பங்கொழுந்தாய் கசந்தாலும் அப்பட்டமான உண்மை.

"அப்பத்தா கத சொல்லேன்... "

"அப்ப அந்த ராஜா தன்னோட மவன குருகுலத்துக்கு அனுப்பிட்டாங்களாம்"

'அப்டீன்னா?"

"அப்டீன்னா, நீ இஸ்கூல் போவுர இல்ல, அது மாதிரி இல்லாம, வாத்தியாருங்க வீட்டுலையே தங்கி படிக்கோணும். ஒரு பத்து வருசத்தில அம்புட்டும் கத்துகிட்டு அப்புறம் தான் வூட்டப் பார்க்க போவணம்."

"இதெல்லாம் எப்ப அப்பத்தா" ஷண்முகத்தின் கண்கள் பயத்தில் விரியும்.


"அது கெடக்கும் நூறாயிரம் வருசத்துக்கு முன்ன"

"செயிலு மாதிரி இருக்குமா"

"இல்லடா கண்ணு, நல்லதெல்லாம் சொல்லி தருவாங்க"

"நல்லவேள அப்ப நான் பொறக்கல" அப்பத்தாவை இறுக்கமாய் பிடித்து உறங்கினாலும் கனவில் ராமசுப்பு வாத்தியாரின் பிரம்புக்கு கை கால் முளைத்து மிரட்டும். கொம்பை பிடித்துக் கொண்டு சத்தியமூர்த்தி இடி-இடியென சிரிப்பான். அப்பத்தாவின் கதையின் காரணமாக கனவில் சத்தியமூர்த்திக்கு குடுமி முளைத்திருக்கும்.

'பேசாதைக்கு வயக்காட்டுல அய்யனுக்கு கூட மாட வேலைக்கு போய்ட்டா என்ன!' இந்த ரகசியத்திட்டம் தோன்றிய மாத்திரத்தில் அய்யனும் ராமசுப்பு வாத்தியாரைப் போல் பிரம்புடன் மனக் கண் முன் காட்சியளித்து, திட்டத்தை தவிடுபொடியாக்கி விடுவார்.

இந்த வருடம் ஷண்முகம் எட்டாம் வகுப்பு. புது பாடத்திட்டம். மாநில அளவில் பொதுத்-தேர்வு வைக்கலாமா வேண்டாமா என்ற சர்ச்சை பள்ளியில் எழுந்த வண்ணம் இருக்கிறது. பொதுத்-தேர்வு என்றால் இன்னும் அதிகம் பொறுப்பு, அதிகம் உழைப்பு, படிப்பு. சினிமா கூத்து எல்லாம் மூச்! இனி நேரமே இருக்காது. போதாத குறைக்கு சென்ற வருடம் ரௌடிப் பட்டம் தக்கவைத்துக் கொண்ட மாரியப்பன் இந்த வருடம் இவன் வகுப்பில் மாற்றப்பட்டிருக்கிறானாம். அரசல் புரசலாய் சத்தியமூர்த்தி சொல்லியிதிலிருந்து பள்ளி இன்னும் பிடிக்காமல் போனது. மாரியப்பன் மற்ற மாணவர்களை விட வயதில் மூத்தவன் என்பதாலேயே அவன் ஆதிக்கம் சக நண்பர்களிடையே செல்லுபடியாகும். அவன் கிண்டலுக்கு பயந்து பள்ளியை விட்டு மாற்றல் வாங்கியவர்கள் பலர். அவன் அப்பா பெரிய மிராசுதார் என்பதால் ஆசிரியர்கள், தலைமை ஆசிரியர் முதல் சக மாணவர்கள் வரை அனைவரும் அவன் சட்டைப் பையில்.

சத்தியமூர்த்திக்களையெல்லாம் கடந்து வந்திருக்கிறவனுக்கு இப்போது மாரியப்பன் பிரச்சனை பூதாகாரமாய் பயமுறுத்தியது. பள்ளியில் செட்டு சேர்த்துக்கொண்டு, புள்ளைகளை கிண்டலடிப்பது, ஆசிரியர் தலையை குறி பார்த்து சாக்பீஸ் விட்டடிப்பது போன்றவை குறைந்தபட்ச இன்னல்கள் விளைவிக்கக் கூடியவை. ஏன் என்று கெட்ட சக மாணவனின் சைக்கிள் காற்று புடுங்கப்பட்டது. கூடவே அவனை பற்றி இல்லாத, இருக்கிற, அந்தரங்க நடவேடிக்கைகளை பள்ளிச்சுவர்கள் பரப்பிக்கொண்டிருந்தன.

ஆசிரியர்களையும் விட்டு வைத்ததில்லை. போன முறை தமிழாசிரியர் புகழேந்தியின் உணவு டப்பாவை மேய்ந்து விட்டு, அதனுள் ரப்பர் பாம்பு ஒன்றை பரிசாக விட்டு வைக்க, மதியம் டப்பாவை திறந்த புகழேந்திக்கு பயத்தில் ரத்தக்கொதிப்பு அதிகமாகி, அடுத்த ஒரு மாதம் பள்ளிக்கு வரவே இல்லை.

'ஓகோ இந்த வருசன் பூகோளப் பாடம் புதிசா சேர்ந்திருச்சா!' கலை சோற்றுடன் கருவாட்டை வைத்து ஊட்டி விட்டாள்.

"எத்தன பெருசா இருக்கு பாரு புத்தகம்!" - கண்கள் அசர புத்தகத்தை மிரட்சியுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஷண்முகத்தை கலை கண்டுகொள்ளவே இல்லை.

"நான் ஒரு பத்து நாள் லீவு எடுத்து பெரியய்யா வீட்டுல போய் இருந்துட்டு வர்ரேனே." - கெஞ்சல்களுக்கும் அவள் மசிந்ததாய் தெரியவில்லை.

"வந்ததும் ஸ்கூலுக்குத்தான் போவேன். நிசம்மா"

"நல்லா படுத்து தூங்கு, பள்ளிக்கூடம் போக இம்புட்டு ரகளை!"

இவர்களுக்கு என்ன தெரியும், தன்னை இழிவாக பார்க்கும் சத்தியமூர்த்தியைப் பற்றி அல்லது புதிதாக வகுப்புக்குள் நுழைந்திருக்கும் மாரியப்பனைப் பற்றி! கோபமும் வருத்தமுமாய் பொங்கி வந்தது. கலையை பக்கத்திலேயே படுத்துறங்கிப் போனான்.

அன்று கனவில் நல்லவேளை யாரும் வரவில்லை.

"என்னலே பள்ளிக்கூடம் தொறந்தாச்சு இன்னமும் தூக்கம். ஒம்பது மணிக்கு மணி அடிச்சுருவாங்க. போன வருசம் மாதிரி பத்து மணி இல்லை" கரவைப் பசுவின் கத்தலுக்கு முன், கோழியின் கொக்கரிப்பிற்கும் முன்னமே வாசலில் கூவியபடி சத்தியமூர்த்தி நின்றிருந்தான். எரிச்சலாய் வந்தது ஷண்முகத்திற்கு.

"நான் இந்த வருசம் ஒம்பதாம் க்ளாஸ் தெரியுமா" பெருமையும் கிண்டலும் குரலில் மண்டிக்கிடந்தது.

"ஆங் சொன்னியே॥ ரெண்டு க்ளாஸ் மேல போட்டுடாங்க போல" முகமெல்லாம் பல்லாக இளித்த சத்தியமூர்த்தியை காளை மாட்டை விட்டு முட்டச் சொல்ல வேண்டும்!

"சரி பொறவால பாக்கலாம், சுளுவா வந்திரு...என்ன!"

தலைமை ஆசிரியருக்கு எப்போதுமே சத்தியமூர்த்தி என்றால் பிரியம் அதிகம். அதான் இரண்டு க்ளாஸ் மேல பொட்டுடாங்க. இயலாமையுடன் கருவிக்கொள்ளத் தான் முடிந்தது. கதவோரமாய் தயங்கி நின்றவனை அய்யன் அப்போது தான் கவனித்தார்.

"என்னப்பா பள்ளிக்கூடம் போவல?"

"இல்ல...நானும் வயக்காட்டு பக்கம்...வந்திரவா, ஒனக்கும் கூட மாட வேலைக்கு...."

"அடி செருப்பால"

"என்னத்த சொல்ல, அன்னியலெருந்து இன்னிய வரை இதே ரோதனை இவனோட. பள்ளிக்கூடம் போக தொரத்தி விட்டே எங்காலம் ஓஞ்சு போச்சு." அப்பத்தாவின் பொலம்பல் தெரு முக்கு வரை கெட்டிருக்கும்.

***

ஷண்முகம் போகும் போதே மணி அடித்துவிட்டிருந்தார்கள். வகுப்பை நோட்டமிட்ட படி உள்ளே நுழைந்தான். எல்லாரும் இவனையே பார்ப்பது போல் பிரமை. பிரமை என்ன அது தான் உண்மை. அதோ அங்கே மாரியப்பனும் இவனைத் தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். வகுப்பு நிறைந்திருந்தது. இந்த வருடம் நிறைய புது மாணவர்கள் சேர்ந்திருந்தார்கள் போலும்.

***

"ஹ்ம்ம் இவனும் பாங்கி கீங்கி ன்னு பெரிய உத்தியோகம் பார்ப்பான்னு நினைச்சுத் தான் அனுப்பி வெச்சது। இப்படி ஸ்கூலையே கட்டிட்டு அளணம்ன்னு தான் அவன் தலையில எளுதிருக்குது போல"

அப்பத்தா சொல்லச் சொல்ல கலைக்கு சிரித்து மாளவில்லை.

***

"வணக்கம் பசங்களா. நான் தான் இந்த வருசம் ஒங்க எட்டாம் வகுப்பு வாத்தியார். எம்பேரு ஷண்முகம். எங்க.... ஒவ்வொருத்தரா உங்க பேரைச் சொல்லுங்க. "

சர்வேசன்500 - நச்னு ஒரு கதை 2009 - போட்டி