December 26, 2020

திருப்பாவை பாசுரம் 10 - ( பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

சொல்லும் செயலும்


Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet



மனம் என்னென்னவோ விரும்புகிறது. வாயும் தயக்கமின்றி அதைச்சொல்லி விடுகிறது. ஆனாலும் வைராக்கியம் வர மறுக்கிறது. சொன்னசொல் காப்பதில்லை. துயரம் வரும் போது பகவானை நாடுகிறோம். உனையன்றி வேறு யாரையும் நினையேன் என்றே சத்தியமும் செய்கிறோம். துயர் நீங்கி மகிழ்ச்சிப் பெருகும் போதோ, மகிழ்ச்சியிலே திளைத்துப் போகிறோம். உலக இன்பம் எனும் புதைகுழியில் விழுவது தெரிவதில்லை, மூழ்குவது உணர்வதில்லை. சொன்ன சொல்லையும் காப்பதில்லை.
.
இங்கேயும் ஒருத்தி, சொன்ன சொல் மறந்து
துயில்கிறாள். நோன்பு நோற்று பணி செய்திருப்பேன் என்றாள். அவனுக்காக இல்லாவிட்டாலும் தன் பொருட்டு நோன்பு நோற்று சுவர்க்கம் புகுவேன் என்றெல்லாம் அலங்காரச் சொற்கள் சொன்னாலும் உறக்கம் அவளை மீறி ஆட்கொண்டுவிட்டது.
.
நோன்பு நோற்பது நமக்காக. நாம் பக்தி செய்வதும் நம் நலனுக்காகவே. அவனைப் புகழ்ந்தாலும் இகழ்ந்தாலும், அதனால்
அவன் பாதிக்கப்படுவதேயில்லை. முகம் பார்க்கும் கண்ணாடி போன்றவனவன். நமது பிம்பத்தையே அவன் பிரதிபலிக்கிறான். நாம் பணிந்தால், அவன் செவி சாய்ப்பான். இவள் தூங்கிக் கொண்டிருப்பதால் தோழிகள் அழைப்பிற்கு பதில் பேசவில்லை. வாயிற்கதவை திறக்கவில்லை.
.
அளவிடமுடியாத பெரும் தூக்கத்தை உடையவளே! அந்த நாராயணன் ஸ்ரீராமனாக அவதரித்து, கும்பகர்ணனை ஆட்கொண்ட போது, கும்பகர்ணன் தன் தூக்கத்தை உன்னிடம் விட்டுப் போனானோ என்று கரிசனத்துடன் கிண்டலும் செய்கிறார்கள் ஆயர்க்குலப் பெண்கள். அழகிய ஆபரணத்தைப் போன்று பக்தர் குழாமுக்கு எழில் சேர்ப்பவளே, உறக்கம் தெளிந்து வந்து கதவைத் தாள்திறவாய்!
.
கும்பகர்ணனை விஞ்சும் நம்முடைய தூகத்தை அந்த ஸ்ரீராமனே வீழ்த்தட்டும்.
****
நோற்றுச் சுவர்க்கம் புகுகின்ற அம்மனாய்
மாற்றமும் தாராரோ வாசல் திறவாதார்
நாற்றத் துழாய்முடி நாராயணன் நம்மால்
போற்றப் பறைதரும் புண்ணியனால்
பண்டுஒருநாள் கூற்றத்தின் வாய்வீழ்ந்த
கும்ப கருணனும் தோற்றும் உனக்கே
பெருந்துயில்தான் தந்தானோ ஆற்ற
அனந்தல் உடையாய் அருங்கலமே
தேற்றமாய் வந்து திறவேலோர் எம்பாவாய்.
****

திருப்பாவை பாசுரம் 9 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

ஏமப் பெருந்துயிலில் மந்திரப்பட்டோமே


Picture Source: Internet ;; Rangoli Credit : Suganthi Ravi





வளங்கள் நிறையப் பெற்ற மாளிகை. அதில் வளர்ந்த செல்லச் சிறுமி. மணிமாடத்து சுற்றத்தில் விளக்கு எரிகிறது. நறுமணப்புகை நாசியைத் துளைக்கிறது. இனிய வாழ்வு அள்ளித் தந்த கிறக்கத்தில் மேலும் உறக்க்திற்கு ஆட்படுகிறாள்.
.
இன்பம் பெருகப் பெருக, அது தரும் மாயையில் கட்டுண்டு கிடப்பதும், ஜனனமெடுத்த நோக்கத்தை மறந்தே போவதும் நிகழ்வது தானே!
.
மாமன் மகளே! மணிமாடத்து செல்வ மாளிகையின் மணிக்கதவை திறவாயோ! அடடா! பெரியவர்கள் பக்கத்திலிருந்தும் ஏன் உறங்குகிறாள் ? பெரியவர்களே நல்ல புத்திமதிகள் சொல்லி அவளை எழுப்ப மாட்டீர்களா! நற்பாதையைக் காண்பிப்பது பெரியோரின் கடமை. மாமி அவளை எழுப்பு.
.
அவள் ஊமையா? இவ்வளவு கேள்வி கேட்கிறோம். பதில் சொல்ல மறுக்கிறாளே! இல்லை செவிடாக இருக்கும். செப்பிய எதுவும் செவிக்கெட்டவில்லை. ஒருவேளை சோம்பலுக்கு உட்பட்டாளோ! மந்திரத்தால் கட்டுண்டது போல் மயக்கத்தில் சிறையுண்டிருக்கிறாளே! மாதவனே வைகுந்தனே என்றவன் நாமங்களைச் சொல்லி உய்யவேண்டுமென்று உணர்வாளோ! அவளை எழுப்புங்களேன்!
.
எழுவது நமக்குத் தான் சிறப்பு. நாமாகவே எழ முயல்வது அரிது. நாச்சியாரே கருணை கொண்டு எழுப்பும் போது உறக்கத்திலிருந்து விடுபடுவது கூட எளிதாகிறது. இனியதாகிறது. எழுவோம்.
.
*****
தூமணி மாடத்து சுற்றும் விளக்கெரியத்
தூமம் கமழத் துயிலணைமேல் கண்வளரும்
மாமான் மகளே மணிக்கதவம் தாழ்திறவாய்
மாமீர் அவளை எழுப்பீரோ உன்மகள்தான்
ஊமையோ அன்றி செவிடோ அனந்தலோ
ஏமப் பெருந்துயில் மந்திரப் பட்டாளோ
மாமாயன் மாதவன் வைகுந்தன் என்றென்று
நாமன் பலவும் நவின்றேலோர் என்பாவாய்.
*******

December 23, 2020

திருப்பாவை பாசுரம் 8 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து)

கிழக்கும் வெளுத்தது!

Picture Source: Internet ;; Rangoli Credit : Suganthi Ravi







நாச்சியார் தாயாருக்கே உரிய தயையுடன், கொஞ்சிக் கொஞ்சி எழுப்புகிறார்கள். எத்தனை வகையான மனிதர்கள்! எப்படியெல்லாம் உறங்குகிறோம்! ஆழ்ந்து உறங்கும் அழகிய நங்கை, கோதுகலமானவளாம். களிப்புடைய பாவையவள்.
.
கிழக்கு வெளுத்தேவிட்டது. எருமைகளும் மேய்ச்சலுக்கு வந்துவிட்டன. நீராடித் தூய்மை பெறும் எண்ணத்துடன் பலர் தயாராக உள்ள நிலையில் அவர்களையெல்லாம் காக்கச் செய்து, உனையே எழுப்ப வந்தோம். நீ இன்னும் உறங்கலாமா? நேரமாகிப் பொழுதும் போய்க்கொண்டே இருக்கிறதே!
.
கேசி எனும் அரக்கனை அழித்தவனவன். கேசி என்ற அரக்கன் மாயவடிவங்கள் எடுக்க வல்லவன். மாயாவிகளின் ரூபங்களை உணர்ந்து நொடிப்பொழுதில் மாய்க்க பராமாத்வினால் மட்டுமே முடியும். கேசியின் வாயைப் பிளந்த கேசவன். கம்சன் ஏவிய மல்வீரர்களை அழித்தவன். எப்பேர்ப்பட்டவன் என்று உணர்ந்தாயா! உனக்குள் உன்னையும் அறியாமலே பலவித வடிவமெடுக்கும் அரக்க குணங்களை க்ஷணத்தில் சாய்க்க வல்லவன்.
.
மாவீரன் என்று மட்டுமா நினைத்தாய்! தேவாதி தேவனவன். அவனை வணங்கினால் நம் குறைகளை களைந்து பெரருள் சித்திக்கும். எழுந்திரு. அவனைப் பாடிப் பணிவோம்.
.
******
கீழ்வானம் வெள்ளென்று எருமை சிறுவீடு
மேய்வான் பரந்தனகாண் மிக்குள்ள பிள்ளைகளும்
போவான் போகின்றாரை போகாமல் காத்துன்னை
கூவுவான் வந்துநின்றோம் கோது கலமுடைய
பாவாய்! எழுந்திராய் பாடிப் பறைகொண்டு
மாவாய் பிளந்தானை மல்லரை மாட்டிய
தேவாதி தேவனைச் சென்று நாம் சேவித்தால்
ஆஆ என்று ஆராய்ந்து அருளேலோர் எம்பாவாய்.
******

December 22, 2020

திருப்பாவை பாசுரம் 7 - ( பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

நாயகப் பெண்பிள்ளாய், பேயுறக்கம் தகுமோ!


Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet




நாயகப் பெண்பிள்ளாய் என்று விளிக்கிறாள். தலை சிறந்தவளே! சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் நீயே பேயுறக்கம் கொள்ளலாமா? பேய் உறக்கம் என்பது விடிந்தபின் உறங்கும் உறக்கம். நள்ளிரவில் விழித்திருந்து, அதிகாலை அழைப்புக்கு நேரத்தே எழாத உறக்கம்.
.
பிரகாசமான முகத்தை உடையவளாம். கெஞ்சியும் கொஞ்சியும் ஆண்டாள் எழுப்புகிறாள். நீயே உதாரணமாகத் திகழ வல்லவள், நீ பேயுறக்கம் உறங்கலாமா?
.
இறைவனிடத்தே அபிமானம் கொண்டவர்களுக்குரிய லக்ஷணங்களும் அடையாளங்களும் சிலரிடத்தில் மிகுந்திருக்கும். ஆண்டவனிடம் மாறாத சினேகம் கொண்டு இலக்கணமாகத் திகழ்பவர்கள். இன்னும் முயன்றால் எழுந்துவிடுவார்கள். ஏனோ சமயத்தில் பேயுறக்கம் ஆட்கொள்கிறது.
.
வலியன் குருவிகள் கீசுகீசென்றே இனிய ஒலியெழுப்பி ஒன்றோடொன்று அளவளாவுகின்றன. நமை எழுப்ப முயலுகின்றன. இடைக்குலப் பெண்களும்
மங்கல நாண் ஒலியெழுப்ப, மத்து கொண்டு தயிரைக் கடைகின்றனர்.
.
பாலைப் பதமாகத் தயிராக்கி, அதனைக் கடைந்து வெண்ணை திரண்ட பின் மீதம் இருப்பது மோர். மோர் என்பதே பரமாத்ம நிலையைக் குறிக்கும். அதுவே இறுதி நிலை. இன்னொன்றாக மாற்றமடையாத பிறவியற்ற உயர்ந்த நிலை. அதனை உணர்த்தும்படி மங்கல ஒலி எழுப்பி, உறங்கும் ஜீவனை எழுப்புகின்றனர் என்ற பொருளிலும் உணரலாம்.
.
கேசவா, நாராயணா என்று நாங்கள் பாடுகிறோமே!! கேட்டும் நீ உறங்கலாகுமா! எழுந்திரு. உன் கூட்டுக் கதவைத் திற.
//(பரமாச்சாரியார் மோர் என்ற உதாரணம் எவ்வாறு உயரிய நிலையைக் குறிக்கும் என்று விளக்கியுள்ளார்)//
.
*******
கீசு கீசென்று எங்கும் ஆனைச் சாத்தன் கலந்து
பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப் பெண்ணே
காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கைபேர்த்து
வாச நறுங்குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்
ஓசைப் படுத்த தயிர் அரவம் கேட்டிலையோ
நாயகப் பெண் பிள்ளாய்! நாராயணன் மூர்த்தி
கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ
தேசமுடையாய்! திற ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.
******

December 21, 2020

திருப்பாவை பாசுரம் 6 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

விழித்தெழு.. பிள்ளாய் விழித்தெழு


Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet




பறவைகளுக்கு அலாரம் தேவையில்லை. நேரத்திற்கு ஓய்வெடுத்து, அதிகாலை இனிய நாதம் எழுப்பி, வைகரை விடியலை கானம் பாடியே வரவேற்கும். உறங்கும் நமக்குத்தான் பொழுதே தெரிவதில்லை. ஆழ்ந்த உறக்கம். பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியில் மாட்டிக்கொண்டு எழும்ப வேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லாத புத்தி தெளிவற்ற மயக்கம்.
.
சங்கம் ஊதியதும் இறைவனே நமை ஆட்கோள்ள வாவென்றே அழைப்பதை உணர்வதில்லை. உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.
.
பிள்ளையே எழுந்திரு என்றே அன்னை நமை உறக்கத்திலிருந்து எழுப்புகிறாள். பூதகியின் முலைப்பால் உண்டு அவளை சமஹாரம் செய்தவன். சகடாசுரனை பிஞ்சுக் கால்களால் உதைத்து சமஹரித்தவன். அறிவாளிகளான யோகிகளும் முனிவர்களும் ஹரியென்றே தொழுது பணியும் நமது நாதன்.
.
அவனைப் பணிந்தால் நமதுள் விதையூன்றியிருக்கும் அசுரர்களும் க்ஷணத்தில் நமை நீங்குவர். துயர் நீங்கும். உறங்காதே! விழித்தெழு. ஹரி ஓம் என்றே துதித்தெழு.
.
*******
புள்ளும் சிலம்பினகாண் புள்ளரையன் கோயிலில்
வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ?
பிள்ளாய் எழுந்திராய்! பேய்முலை நஞ்சுண்டு
கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி,
வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரியென்ற பேரரவம்
உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்!
*******

திருப்பாவை பாசுரம் 5 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து)

பாடுவோமே பாசுரம் பாடுவோமே


Picture Source: Internet ;; Rangoli Credit : Suganthi Ravi



விசேஷ நாட்களில் நமக்குப் பிடித்த உணவுவகைகள் சமைக்கப்படும் போது கவனமெல்லாம் அதன் மீதே இருக்கும். அலுக்கவே அலுக்காதது உணவு. இறைவனுக்கு படைத்துவிட்டு நாம் உண்ணும் வரை சிந்தனையெல்லாம் அதன் மீதே இருக்கும். இதுவே சாமான்னியன் நிலை.
.
ஒன்றன் மீது பற்று வைத்து விட்டால் கவனம் சிதறாமல் அங்கேயே ஒருமித்து விடுகிறது. காதல் நினைவில் வாடும் காதலர்களுக்கும் இதுவே பொருந்தும். பிரிவின் ஆற்றாமையைத் மட்டுப்படுத்த ஒருவரைப் பற்றி இன்னொருவர் சிந்தித்திருப்பதே தித்திப்பு. அன்புக்குரியவர்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருப்பதே ஆனந்தம்.
.
இறைவன் ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட ஜீவனிடத்திலும் தூய அன்பைப் பொழ்கிறான். அதனை உள்வாங்கி திரும்பவும் அவனிடம் அதீத அன்பு செய்வதே பக்தி. பக்தர்களைப் பற்றி பகவான் சிந்திப்பதும், பகவானைப் பற்றியே பக்தர்கள் சிந்திப்பதும் அளவிலா ஆனந்தம்.
.
பூமகளே தனது துணைவனான பெருமானைப் பற்றிப் பேச பூமியில் அவதரித்தார் என்பதே நமது பெரும் பாக்கியம். ஆண்டாள் வாயார தமது நாதனைப் புகழ, அதனை நாம் உணர்ந்து போற்றி நின்றோமேயானால் பிறப்பின் பெரும்பயன் பெற்றவர்களாகிறோம்.
.
நாச்சியாரே நமது குருவாகி ஒவ்வொரு நாளும் மாதவனைப் பற்றி பாமாலை சூட்டப் போகிறார். சீடர்களாகி நாமும் அதன் பொருளை நுகர்வோம்.
.
மதுரா நகரில் பிறந்தவனை, யமுனையாற்றங்கரையில் தவழ்ந்த இடையர் குலத்து விளக்கை, தாயாருக்கு பெருமை சேர்த்தவனை, வயிற்றில் கயிறு கட்டிய சுவடைத் தரித்ததால் தாமோதரன் என்று பெயர் பெற்றவனை, தூய நீராடி, நல்மலர் தூவி, வாயார அவன் புகழைப் பாடி, சிந்தையில் அவனையே அலங்கரித்து, தியானித்திருக்கச் சொல்கிறாள். அப்படி செய்தால் செய்த பாவங்களும், அணுகவிருக்கும் தீவினைளும் இல்லாமலே பொசுங்கிப் போகும்.
.
***
மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனை
தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணிவிளக்கை
தாயைக் குடல்விளக்கம் செய்த தாமோதரனை
தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர்த் தூவித்தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்
***

December 19, 2020

திருப்பாவை பாசுரம் 4 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

கேட்கும் ஒலியிலெல்லாம், நிந்தன் கீதமே


Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet




 
பளீரென்ற நீலவானத்தின் நடுநடுவே வெண்ணிற மேகத்திட்டுகள். பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே மேகங்கள் கருத்து, வானம் கருநீல வண்ணம் உடுத்தும் தருணம் எழிலானது. கவித்த்துவம் நிறைந்த காட்சியின் அழகை கண்கள் உள்வாங்கும் போதே, "கண்ணனின் கருநீல வண்ணம்" என்ற எண்ணமே எழுகிறது. நம்மைப் போன்ற முதிர்ச்சி அற்றவர்களுக்கே இந்தச் சிந்தனை இருந்தால், பூதேவியின் அம்சமான பூமகளல்லவா ஆண்டாள்.
.
காணும் காட்சியிலும், பேசும் பேச்சிலும், நெஞ்சத்து நினைவிலும், வாரணம் ஆயிரம் சூழ திருமணம் புரிந்த கனவிலும் கூட கண்ணனையே காணும் கோதைக்கு, ஆழிக்கடலும் கண்ணன். மேலேகி அதுவே பரந்தாமனின் நிறத்தையொத்த கருமேகமென உருக்கொண்டு, பொழியும் மழையாகக் கண்ணன். மின்னும் மின்னலும், முழங்கும் இடியும் மாதவனே.
.
பிரகாசமான சுதர்ஸன சக்கரத்தையோத்தது மின்னல். சங்கின் முழக்கமே இடி. அவனது சார்ங்க வில்லிலிருந்து பொழியும் அம்புகளாக மழை மண்ணைத் துளைக்கிறது. கண்ணனே மழையாகி மகிழ்விக்கிறான். அவனை வணங்கவும் அவனே அருள்செய வேண்டுமென இறைஞ்சுகிறோம்! "அவன் அருளாலே அவன்தாள் வணங்கி" -- என்கிறது திருவாசகம்.
.
அருளை மழையாக்கி, அன்பை மழையாக்கி, சியாமள வண்ணனே நீர் பொழிவான். அதில் நனைவோம், நீராடி நோன்பு நோற்போம் வாருங்கள்.
.
***
ஆழிமழைக் கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்
ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொடு ஆர்த்தேறி
ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்துப்
பாழியந் தோளுடைப் பத்மநாபன் கையில்
ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்று அதிர்ந்து
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.
***
.