திருப்பாவை பாசுரம் 7 - ( பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

நாயகப் பெண்பிள்ளாய், பேயுறக்கம் தகுமோ!

Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet

நாயகப் பெண்பிள்ளாய் என்று விளிக்கிறாள். தலை சிறந்தவளே! சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக விளங்கும் நீயே பேயுறக்கம் கொள்ளலாமா? பேய் உறக்கம் என்பது விடிந்தபின் உறங்கும் உறக்கம். நள்ளிரவில் விழித்திருந்து, அதிகாலை அழைப்புக்கு நேரத்தே எழாத உறக்கம்.

.

பிரகாசமான முகத்தை உடையவளாம். கெஞ்சியும் கொஞ்சியும் ஆண்டாள் எழுப்புகிறாள். நீயே உதாரணமாகத் திகழ வல்லவள், நீ பேயுறக்கம் உறங்கலாமா?

.

இறைவனிடத்தே அபிமானம் கொண்டவர்களுக்குரிய லக்ஷணங்களும் அடையாளங்களும் சிலரிடத்தில் மிகுந்திருக்கும். ஆண்டவனிடம் மாறாத சினேகம் கொண்டு இலக்கணமாகத் திகழ்பவர்கள். இன்னும் முயன்றால் எழுந்துவிடுவார்கள். ஏனோ சமயத்தில் பேயுறக்கம் ஆட்கொள்கிறது.

.

வலியன் குருவிகள் கீசுகீசென்றே இனிய ஒலியெழுப்பி ஒன்றோடொன்று அளவளாவுகின்றன. நமை எழுப்ப முயலுகின்றன. இடைக்குலப் பெண்களும்

மங்கல நாண் ஒலியெழுப்ப, மத்து கொண்டு தயிரைக் கடைகின்றனர்.

.

பாலைப் பதமாகத் தயிராக்கி, அதனைக் கடைந்து வெண்ணை திரண்ட பின் மீதம் இருப்பது மோர். மோர் என்பதே பரமாத்ம நிலையைக் குறிக்கும். அதுவே இறுதி நிலை. இன்னொன்றாக மாற்றமடையாத பிறவியற்ற உயர்ந்த நிலை. அதனை உணர்த்தும்படி மங்கல ஒலி எழுப்பி, உறங்கும் ஜீவனை எழுப்புகின்றனர் என்ற பொருளிலும் உணரலாம்.

.

கேசவா, நாராயணா என்று நாங்கள் பாடுகிறோமே!! கேட்டும் நீ உறங்கலாகுமா! எழுந்திரு. உன் கூட்டுக் கதவைத் திற.

//(பரமாச்சாரியார் மோர் என்ற உதாரணம் எவ்வாறு உயரிய நிலையைக் குறிக்கும் என்று விளக்கியுள்ளார்)//

.

*******

கீசு கீசென்று எங்கும் ஆனைச் சாத்தன் கலந்து

பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ பேய்ப் பெண்ணே

காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கைபேர்த்து

வாச நறுங்குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்

ஓசைப் படுத்த தயிர் அரவம் கேட்டிலையோ

நாயகப் பெண் பிள்ளாய்! நாராயணன் மூர்த்தி

கேசவனைப் பாடவும் நீ கேட்டே கிடத்தியோ

தேசமுடையாய்! திற ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.

******

திருப்பாவை பாசுரம் 6 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

விழித்தெழு.. பிள்ளாய் விழித்தெழு

Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet

பறவைகளுக்கு அலாரம் தேவையில்லை. நேரத்திற்கு ஓய்வெடுத்து, அதிகாலை இனிய நாதம் எழுப்பி, வைகரை விடியலை கானம் பாடியே வரவேற்கும். உறங்கும் நமக்குத்தான் பொழுதே தெரிவதில்லை. ஆழ்ந்த உறக்கம். பிறப்பு-இறப்பு சுழற்சியில் மாட்டிக்கொண்டு எழும்ப வேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லாத புத்தி தெளிவற்ற மயக்கம்.

.

சங்கம் ஊதியதும் இறைவனே நமை ஆட்கோள்ள வாவென்றே அழைப்பதை உணர்வதில்லை. உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.

.

பிள்ளையே எழுந்திரு என்றே அன்னை நமை உறக்கத்திலிருந்து எழுப்புகிறாள். பூதகியின் முலைப்பால் உண்டு அவளை சமஹாரம் செய்தவன். சகடாசுரனை பிஞ்சுக் கால்களால் உதைத்து சமஹரித்தவன். அறிவாளிகளான யோகிகளும் முனிவர்களும் ஹரியென்றே தொழுது பணியும் நமது நாதன்.

.

அவனைப் பணிந்தால் நமதுள் விதையூன்றியிருக்கும் அசுரர்களும் க்ஷணத்தில் நமை நீங்குவர். துயர் நீங்கும். உறங்காதே! விழித்தெழு. ஹரி ஓம் என்றே துதித்தெழு.

.

*******

புள்ளும் சிலம்பினகாண் புள்ளரையன் கோயிலில்

வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ?

பிள்ளாய் எழுந்திராய்! பேய்முலை நஞ்சுண்டு

கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி,

வெள்ளத் தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை

உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்

மெள்ள எழுந்து அரியென்ற பேரரவம்

உள்ளம் புகுந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்!

*******

திருப்பாவை பாசுரம் 5 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து)

பாடுவோமே பாசுரம் பாடுவோமே

Picture Source: Internet ;; Rangoli Credit : Suganthi Ravi

      

விசேஷ நாட்களில் நமக்குப் பிடித்த உணவுவகைகள் சமைக்கப்படும் போது கவனமெல்லாம் அதன் மீதே இருக்கும். அலுக்கவே அலுக்காதது உணவு. இறைவனுக்கு படைத்துவிட்டு நாம் உண்ணும் வரை சிந்தனையெல்லாம் அதன் மீதே இருக்கும். இதுவே சாமான்னியன் நிலை.

.

ஒன்றன் மீது பற்று வைத்து விட்டால் கவனம் சிதறாமல் அங்கேயே ஒருமித்து விடுகிறது. காதல் நினைவில் வாடும் காதலர்களுக்கும் இதுவே பொருந்தும். பிரிவின் ஆற்றாமையைத் மட்டுப்படுத்த ஒருவரைப் பற்றி இன்னொருவர் சிந்தித்திருப்பதே தித்திப்பு. அன்புக்குரியவர்களைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருப்பதே ஆனந்தம்.

.

இறைவன் ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட ஜீவனிடத்திலும் தூய அன்பைப் பொழ்கிறான். அதனை உள்வாங்கி திரும்பவும் அவனிடம் அதீத அன்பு செய்வதே பக்தி. பக்தர்களைப் பற்றி பகவான் சிந்திப்பதும், பகவானைப் பற்றியே பக்தர்கள் சிந்திப்பதும் அளவிலா ஆனந்தம்.

.

பூமகளே தனது துணைவனான பெருமானைப் பற்றிப் பேச பூமியில் அவதரித்தார் என்பதே நமது பெரும் பாக்கியம். ஆண்டாள் வாயார தமது நாதனைப் புகழ, அதனை நாம் உணர்ந்து போற்றி நின்றோமேயானால் பிறப்பின் பெரும்பயன் பெற்றவர்களாகிறோம்.

.

நாச்சியாரே நமது குருவாகி ஒவ்வொரு நாளும் மாதவனைப் பற்றி பாமாலை சூட்டப் போகிறார். சீடர்களாகி நாமும் அதன் பொருளை நுகர்வோம்.

.

மதுரா நகரில் பிறந்தவனை, யமுனையாற்றங்கரையில் தவழ்ந்த இடையர் குலத்து விளக்கை, தாயாருக்கு பெருமை சேர்த்தவனை, வயிற்றில் கயிறு கட்டிய சுவடைத் தரித்ததால் தாமோதரன் என்று பெயர் பெற்றவனை, தூய நீராடி, நல்மலர் தூவி, வாயார அவன் புகழைப் பாடி, சிந்தையில் அவனையே அலங்கரித்து, தியானித்திருக்கச் சொல்கிறாள். அப்படி செய்தால் செய்த பாவங்களும், அணுகவிருக்கும் தீவினைளும் இல்லாமலே பொசுங்கிப் போகும்.

.

***

மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனை

தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை

ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணிவிளக்கை

தாயைக் குடல்விளக்கம் செய்த தாமோதரனை

தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர்த் தூவித்தொழுது

வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க

போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்

தீயினில் தூசாகும் செப்பேலோர் எம்பாவாய்

***

திருப்பாவை பாசுரம் 4 - (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

கேட்கும் ஒலியிலெல்லாம், நிந்தன் கீதமே

Rangoli Credit : Suganthi Ravi;; Picture Source: Internet

 

பளீரென்ற நீலவானத்தின் நடுநடுவே வெண்ணிற மேகத்திட்டுகள். பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே மேகங்கள் கருத்து, வானம் கருநீல வண்ணம் உடுத்தும் தருணம் எழிலானது. கவித்த்துவம் நிறைந்த காட்சியின் அழகை கண்கள் உள்வாங்கும் போதே, "கண்ணனின் கருநீல வண்ணம்" என்ற எண்ணமே எழுகிறது. நம்மைப் போன்ற முதிர்ச்சி அற்றவர்களுக்கே இந்தச் சிந்தனை இருந்தால், பூதேவியின் அம்சமான பூமகளல்லவா ஆண்டாள்.

.

காணும் காட்சியிலும், பேசும் பேச்சிலும், நெஞ்சத்து நினைவிலும், வாரணம் ஆயிரம் சூழ திருமணம் புரிந்த கனவிலும் கூட கண்ணனையே காணும் கோதைக்கு, ஆழிக்கடலும் கண்ணன். மேலேகி அதுவே பரந்தாமனின் நிறத்தையொத்த கருமேகமென உருக்கொண்டு, பொழியும் மழையாகக் கண்ணன். மின்னும் மின்னலும், முழங்கும் இடியும் மாதவனே.

.

பிரகாசமான சுதர்ஸன சக்கரத்தையோத்தது மின்னல். சங்கின் முழக்கமே இடி. அவனது சார்ங்க வில்லிலிருந்து பொழியும் அம்புகளாக மழை மண்ணைத் துளைக்கிறது. கண்ணனே மழையாகி மகிழ்விக்கிறான். அவனை வணங்கவும் அவனே அருள்செய வேண்டுமென இறைஞ்சுகிறோம்! "அவன் அருளாலே அவன்தாள் வணங்கி" -- என்கிறது திருவாசகம்.

.

அருளை மழையாக்கி, அன்பை மழையாக்கி, சியாமள வண்ணனே நீர் பொழிவான். அதில் நனைவோம், நீராடி நோன்பு நோற்போம் வாருங்கள்.

.

***

ஆழிமழைக் கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்

ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொடு ஆர்த்தேறி

ஊழி முதல்வன் உருவம் போல் மெய் கறுத்துப்

பாழியந் தோளுடைப் பத்மநாபன் கையில்

ஆழிபோல் மின்னி வலம்புரிபோல் நின்று அதிர்ந்து

தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்

வாழ உலகினில் பெய்திடாய் நாங்களும்

மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோர் எம்பாவாய்.

***

.

திருப்பாவை பாசுரம் 3 (பாசுரத்தில் தேடிய முத்து)

 மாசற்ற செல்வம்

Rangoli credit : Suganthi Ravi ;;;; Picture source: Internet

வாமன அவதார மூர்த்தி உருவில் சிறியதாக இருந்தார். கீர்த்தியில் பெரியவர். மூவலகை அளந்தவர், விருட்சமென வளர்ந்து நின்ற பக்தனது அகங்காரம் எனும் "மாசு" தனை நொடிப்பொழுதில் இல்லாதொழித்து ஆட்கொண்ட காருண்யன்.

.

நெறிதவறாத மாந்தர் வாழுமிடத்திலெல்லாம் திங்களுக்கு மூன்று முறை மாரி பொழிந்து, வளம் பெருகி எங்கும் இன்பம் நிறையும். தவமும் சீலமும், நோன்பும் நல்கும் ஆகச் சிறந்த பயன்கள் இவை. ஞானிகளாலும், தவச் சீலர்களாலும், அமைதியான ஆடம்பரமற்ற எளிய வாழ்வு வாழும் இல்லறத்தாராலும், பேணி காக்கப்படும் பூஜை நோன்புகள், நேர்மறை அதிர்வுகள் எழுப்பி, சுற்றுப்புறத்தை மாசற்றதாக்கி இறையருளை வாரி இறைக்கிறது. உத்தமன் பேர்பாடி நிற்கும் இவர்களே பரோபகாரிகள்.

.

பிரபஞ்சத்தில் உயர்ந்தோங்கி நிற்பவன் இறைவன். அவனே உலகுக்கு படியளப்பவன். அவன் பெயரை கொண்டாடினால் நமக்கும் படியளப்பான். திங்கள் மும்மாரி பெய்யும். நீர்வளம் பெருகும். இயற்கை வளம் கொழிக்கும். அவ்வாறு செழித்த நிலத்தில் பசுமைக்கு பஞ்சமில்லை. செழுமையான நெற்பயிர்களுக்கு பாய்ச்சிய நீரிலும் மீன்கள் நீந்தி விளையாடும். வளமான நிலத்தில் அழகிய குவளை மலர்கள் அலர்ந்திருக்கும், அதில் வண்டுகள் முயங்கியிருக்கும். ஆவின் வள்ளல்மடி நிரம்பச் சுரந்து, பால்பெருகி, குடங்கள் நிறையும். செல்வம் பெருகியதால், வயிறும் மனமும் திருப்தியுறும்.

.

நோன்பு நீராடிய பலனால் சுற்றுச்சூழலும் மாசற்று துலங்குகிறது. மண்வளம் பல்கிப் பெருகியதோடன்றி, அகத்து மாசும் நீங்கி, மனவளமும் வாய்க்கும். நீங்காத செல்வமான பக்தியும் ஞானமும் மெல்ல மெல்ல பெருகவும் காணப்பெறுவோம்.

.

இன்றைய வாழ்க்கை முறையையும், இயற்கைச் சீர்கேடுகளையும், இப்பாடல் போற்றும் வளமையோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால், எதையெல்லாம் இழந்திருக்கிறோம் என்று புரியும்.

திருப்பாவை பாசுரம் 2 - ( பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

பாவை நோன்பு

Pic Source: Internet ;; Rangoli credit : Suganthi Ravi

வீட்டைக் கட்டிப் பார் என்பார்கள். வாயைக் கட்டி வயிற்றைக் கட்டி சிறுகச்சிறுக சேமித்து உழைப்பிலே உயர்ந்த வீடு. வாயை கட்டுவது என்பது கண்டதை தின்னாதிருத்தல், தேவையற்றதை பேசாதிருத்தல், இப்படிச் செய்தால், வயிறும் கட்டுபடும். உண்பது செரிக்கும். பண விரயம் தவிர்க்கப்படும். சேமித்த பணத்தைக் கொண்டு நமக்கென்ற தேவையைப் பூர்த்தி செய்து கொள்ளலாம். நிலையற்ற செல்வத்தை நிலைக்கச் செய்ய இவ்வளவு கட்ட வேண்டியிருக்கிறது. சேமிக்க வேண்டும். கவனமாக செலவு செய்ய வேண்டும். அத்தியாவசியங்களைத் தவிர அனாவசியங்களை தவிர்க்க வேண்டும்.

.

நிலையான அந்த எம்பெருமானை சேவிப்பதென்பது எளிதா? பெருவீடு என்பது எளிதா? எளிது தான். நோன்பு இருப்பவர்களுக்கு. எப்படிப்பட்ட நோன்பு?

.

பாமரனாக நலிந்திருக்கும் நம் மேல் கருணைக் கொண்டு, தானே குருவாகி நோன்புக் கிரியைகளை அறிவுறுத்துகிறாள் ஆண்டாள். பாலும் நெய்யும் புஷ்டி சேர்ப்பவை. வளமானவை. செழித்தவைகளையும் பிடித்தவைகளையும் துறக்க வேண்டும். சோறு உண்ணாதே எனச் சொல்லவில்லை. Rich food எனப்படுபவைகளை தவிர்க்க சொல்கிறது நோன்பு. அத்தியாவசியங்களைச் செய். அனாவசியங்களைத் தவிர்த்து விடு. விடியற்காலை குளிர் நீராடு, தூய ஆடையை நேர்த்தியாக உடுத்து. ஆனால் கண்ணுக்கு மையிட்டு எழுதவேண்டிய அவசியமில்லை, மலரிட்டு முடிந்து அலங்கரித்துக் கொள்ளுதலை தள்ளிப் போடு. அலங்காரங்கள் அவசியமில்லை. ( அலங்காரங்கள் என்பது புலன்களுக்கு தேவைப்படும் இன்பங்கள் என்று உணர்ந்து கொள்ளலாம் ) இப்படி இருந்தால் அகத்தூய்மையுடன் புறத்தூய்மையும் சித்திக்கும். தேவையானவற்றை மட்டுமே செய்வதால், ஐம்புலன்களின் ஓட்டமும் சிதறலும் தவிர்க்கப்படும். இப்போழுது ஒரே நோக்கம் தான். அவனை நினைக்க வேண்டிய பரிபூரண கவனம், பக்தி.

.

செய்ய வேண்டியவற்றை செய்யவதும், செய்யக் கூடாது என்று பெரியோர்கள் தடுப்பவற்றை செய்யாதிருக்கவும் வேண்டும். தீய பேச்சை தவிர்க்க வேண்டும். எளிய முறையில் உணவாக்கி இல்லாதவர்க்கு பகிர்ந்து, இவ்வாறாக நாம் சிறந்த நோன்பிருக்க வேண்டும். இவற்றையெல்லாம் விரும்பிச் செய்து, பரந்தாமன் அடி பற்றும் எண்ணமும் வலுப்பெற்றால், சித்தமும் சுத்தமாகி நோன்புக்கு தயாராகி விடும்.

.

எப்பொழுதெல்லாம் செய்வது? முப்பொழுதும். எப்பொழுதும்.

திருப்பாவை பாசுரம் 1 ( பாசுரத்தில் தேடிய முத்து )

பறைதரும் பரந்தாமன்

Picture Source: Internet ;;; Rangoli Credit : Suganthi Ravi

பாசுரங்கள், பக்திக்கதைகள், அவதார நிகழ்வுகள் முதலியவை, மீண்டும் மீண்டும் சொல்லப்படுவதாலும் கேட்கப்படுவதாலும் ஆழ்மனப் பதிவுகள் சீராகின்றன.

.

நாராயணன் பறை தருகிறான். பறை எனும் சொல்லுக்கு பலவிதமாகப் பொருள் சொல்லப்படுகிறது. பரிசு, சன்மானம், வாக்கு, அருள், வலிமை என நீள்கிறது.

.

பொக்கிஷமான ஏதோ ஒன்றை அவன் நமக்குத் தருகிறான் என்று புரிந்து கொள்வோம். நமக்குப் பொக்கிஷமானது, நம்மிடம் இல்லாதது, அவனிடம் மட்டுமே இருப்பது, ஞானமும், தெளிவும், பக்தியும் இன்னபிறவும். இவை தான் சன்மானங்கள். இவை தருவதாக அவன் வாக்குக் கொடுக்கிறான், அனுகிரகம் புரிகிறான்.

.

பாவை நோன்பு நோற்கும் கன்னியர்க்கு விரும்பியது கிட்டும். பிடித்த துணை அமையும். இவன் இதையெல்லாம் செய்வான். கூடவே உங்களுக்கு புரியாததும், தெரியாததும் கூட வழங்கப் பெறுவீர்கள் என்று மறைபொருளாக உணர்த்துகிறாள். இகலோக விருப்பங்கள் நிறைவேறும் என்று வாக்களித்து, நம் கவனத்தைத் பக்தியின் பக்கம் நிலைக்கச் செய்து பின் பரலோக பிராப்திக்கும் இட்டுச் செல்கிறாள்.

.

Sugar coated pills என்று சொல்வதுண்டு. மாத்திரை கசக்கும். புறத்தில் இனிக்கும். ஆனால் இங்கோ அருளப்படும் லௌகீக ஆசைகளே கசப்பு, உள்ளிருக்கும் பரமாத்ம அனுபவம் இனிப்பு. அதனை நாம்தான் இன்னும் உணரவில்லை.

.

இதுவெல்லாம் வேண்டுமா? அப்படியென்றால் பாரோர் புகழும் வண்ணம் சிறப்பாக, சீரான நெறிமுறைகளைப் பின்பற்றி அவனையே பணி. அவனைப் புகழ்வதால் உனக்குப் புகழ். அவனைப் புகழ்பவரோடு இணைவதால் நீ மேன்மை பெறுகிறாய்.

.

புகழ். அழகான சொல். அனைவருக்குமே போதையூட்டுவது. ஆனால் இங்கு குறிப்பிடப்படும் புகழ் போதை தருவதல்ல. ஆரவாரமான புகழ் அல்ல. லௌகீகமான புகழ் அல்ல. இது பெரும்புகழ். நீள்புகழ். சிறப்பானதும், நிரந்தரமானதுமான தெளிந்த அமைதியான புகழ். அப்படிப்பட்ட புகழை யார் தான் வேண்டார்! எப்படிக் கிடைக்கும் அந்தப் புகழ்? நாராயணனே கதி என்று பக்தி செய்தால் அவன் நமக்கு பறை தருவதால் நமக்கு வந்து சேரும் நீங்காப் புகழ்.

***

மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளால்
நீராட போதுவீர் போதுமினோ நேரிழையீர்
சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடி செல்வச் சிறுமீர்காள்
கூர் வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்
ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம்
கார்மேனிச் செங்கண் கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்
நாராயணனே நமக்கே பறை தருவான்
பாரோர் புகழ படிந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய்.***

***

.